ਅਜਕਲ ਸਾਡੇ ਅੰਬਰਾਂ ਉੱਤੇ

ਅਜਕਲ ਸਾਡੇ ਅੰਬਰਾਂ ਉੱਤੇ ਚੜਦਾ ਚੰਨ ਚਵਾਨੀ
ਕਾਹਦਾ ਮਾਣ ਦਵਾਨੀ ਪਿੱਛੇ ਚੱਲੀ ਬੀਤ ਜਵਾਨੀ

ਮੰਗਲ ਸੂਤਰ ਦੇ ਵਿੱਚ ਕਿਹੜਾ ਡਕ ਸਕਦਾ ਏ ਨਦੀਆਂ
ਕਿਹੜਾ ਪਾ ਸਕਦਾ ਏ ਚੰਦਰੇ ਮਨ-ਪੰਛੀ ਗਲ ਗਾਨੀ

ਟਪ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਹੱਦਾਂ ਬੰਨੇ ਹੜ ਦੀ ਤੇਜ ਰਵਾਨੀ
ਰੁਲਦੀ ਰਹਿ ਜਾਏ ਖੁਰੀਆਂ ਵਾਂਗੂੰ ਪਿਛਲੀ ਪਿਆਰ-ਨਿਸ਼ਾਨੀ

ਪਹਿਲਾਂ ਜੋ ਵੀ ਦਿਲ ਵਿੱਚ ਆਇਆ ਗੌਂਦੀ ਸੀ ਸ਼ਹਿਨਾਈ
ਫਿਰ ਸ਼ਹਿਨਾਈ ਦੇ ਗਲ ਅੰਦਰ ਫਸ ਗਈ ਇੱਕ ਅਠਿਆਨੀ

ਓਹੀ ਵਿੱਚ ਕਲੇਜੇ ਲੱਗੀ, ਉਸ ਦੀ ਕਲਮ ਬਣਾਈ
ਜਿਹੜੀ ਮਿਰਜੇ ਜੱਟ ਨੇ ਮਾਰੀ ਵਿੱਚ ਅਸਮਾਨ ਦੇ ਕਾਨੀ